“Europa wil ons best toelaten tot de Schengenruimte. Maar wanneer dan? Met sint-juttemis…” Het populaire Bulgaarse dagblad Trud zet de toon de dag nadat de Europese Unie tijdens de vergadering op 9 juni van de EU-ministers van Binnenlandse Zaken weigerde om Bulgarije en Roemenië toe te laten tot de zone voor vrij verkeer van personen en goederen. Een dag eerder had het Europees Parlement echter met een grote meerderheid vóór toelating gestemd, overwegende dat beide landen “volledig aan alle technische voorwaarden hadden voldaan".
“Een morele overwinning”, schrijft Trud, maar licht tegelijkertijd toe: “toch moeten we nu weer eindeloos wachten totdat het in praktijk kan worden gebracht, omdat Europese burgers niet bevoegd zijn hierover te besluiten. Alleen hun regeringen kunnen dat doen.” Een aantal lidstaten, met name Frankrijk en Duitsland, zijn inderdaad tegen toelating van Bulgarije en Roemenië, omdat ze vinden dat beide landen onvoldoende bewijs hebben geleverd van hun goede wil om de corruptie in eigen land te bestrijden en van hun vermogen om te waarborgen dat er ook daadwerkelijk aan hun grenzen wordt gecontroleerd op illegale immigratie en mensensmokkel. De zaak van Roemenië en Bulgarije komt in september opnieuw op de agenda, na de publicatie van het jaarlijkse evaluatierapport van de Europese Commissie.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.