Daags na de demonstratie van 5 juni op het Syntagmaplein in Athene, waaraan een recordaantal betogers deelnam, publiceert de linkse Griekse krant Ta Nea op zijn voorpagina een artikel met als kop: "boodschappen en dilemma's". De boodschappen zijn afkomstig "van de circa 120.000 boze demonstranten die hun nood klaagden op het plein tegenover het Griekse Parlement. Maar de boodschappen zijn ook afkomstig van leden van de socialistische meerderheid in het parlement, die afstand nemen van hun premier Giorgos Papandreou". De afgevaardigden van de socialistische PASOK-partij stellen de premier voor een dilemma, schrijft Ta Nea: "Een paar dagen vóór de stemming over het nieuwe bezuinigingsplan in het Griekse parlement weet Giorgos Papandreou niet of hij het voorstel moet aanpassen of koste wat kost moet proberen zijn meerderheid bij elkaar te houden om vervroegde verkiezingen te voorkomen."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.