“De hoop van Polen om voor 2018 kernenergie op te wekken zal ijdel zijn” als Litouwen zijn plannen voor de bouw van de kernreactor Ignalina II in de ijskast zet, zo waarschuwt het Poolse dagblad Dziennik. De Litouwse president Dalia Grybauskaite heeft de hoop vorige week doen vervliegen door te stellen dat de bouw van een nieuwe kernreactor in Ignalia niet langer een prioriteit is voor Litouwen. De bouw is een gezamenlijk project van Litouwen, Polen, Letland en Estland. In een interview met deze krant zeggen experts dat Polen te maken zou kunnen hebben met energietekorten als de economie weer aantrekt na de crisis. Remigiusz Chlewicki van het adviesbureau Ernst & Young onderstreept dat “de nucleaire stroomtoevoer vanuit Litouwen Polen een bepaalde mate van energiezekerheid zou geven”. Als de bouw van de reactor niet doorgaat, zal er meer energie uit conventionele energiebronnen moeten worden gehaald. Polen zou dan met een extra energierekening komen te zitten van 60 miljoen Poolse złoty voor de komende twintig jaar. De deelname aan de modernisering van de Ignalia-centrale zou ook een gelegenheid zijn bij uitstek om hun terreinervaring te testen met de bouw van hun eerste eigen kerncentrale in het vooruitzicht. Mariusz Przybylik van het adviesbureau A.T. Kearney denkt dat als Polen niet mee kan doen aan dergelijke projecten in Slowakije of Wit-Rusland, stroomimport uit Duitsland of Slowakije onvermijdelijk zal worden.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.