Vlak voor de Zwitserse nationale feestdag op 1 augustus heeft een groep intellectuelen, de Club Helvétique, een oproep gedaan tot toetreding van Zwitserland tot de Europese Unie. Volgens de ondertekenaars van het manifest zou het EU-lidmaatschap het land in staat stellen om deel te nemen aan het Europese debat. Het land is geïsoleerd door de crisis en “voelt Zwitserland nu de consequenties van zijn eenzaamheid”, aldus de Zwitserse krant Le Temps. “De tegenwerpingen over Zwitserse deugd en neutraliteit hebben […] hun beste tijd gehad en hebben niet veel nut meer. De tegenslagen van dit “annus horribilis” […] laten juist zien dat Zwitserland in de ogen van zijn beste vrienden niet meer de waardevolle stabilisator is die men lange tijd heeft beschermd”. Ook al koestert niemand illusies over de onmiddellijke impact van de oproep, toch is deze een gelegenheid om de plaats van Zwitserland op het Europese toneel weer op de agenda te zetten. “Is hier een betere dag voor dan de nationale feestdag?” vraagt de krant zich af.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.