“Een crisis-voorzitterschap’, kopt Dziennik Gazeta Prawna (DGP) dat zich bezorgd toont over de mogelijke consequenties van de arrestatie van IMF-topman Dominique Strauss-Kahn ("DSK"). Volgens het Poolse dagblad worden “de plannen van het Poolse voorzitterschap mogelijk tegenwerken” door een gebrek aan zichtbaarheid op de financiële markten (geen besluit over het al dan niet voortzetten van de steun aan Griekenland plus de vraag wie Strauss-Kahn mogelijk gaat opvolgen). Bovendien betekent een faillietverklaring van Griekenland, een conclusie die voor sommige IMF-deskundigen al vaststaat, dat “alle overige Europese kwesties naar de achtergrond zullen worden gedreven”, aldus Hugo Brady, die werkzaam is bij het Centre for European Reform in Londen. Andrzej Talaga, journalist bij DGP, sluit zich hierbij aan met de woorden dat “we ons in juli mogelijk midden in een fundamentele discussie bevinden over de toekomst van de Europese Unie, die de spankracht van het [Poolse] voorzitterschap en zijn doelstellingen te boven zal gaan en het voorzitterschap dan geen rol van betekenis zal kunnen vervullen”. Warschau moet zich daarom verzekeren van de steun van Duitsland: alleen dan kan vooruitgang worden geboekt met bijvoorbeeld het Oosterlijk Partnerschap van de EU of energieveiligheid. “Berlijn is immers de belangrijkste donor voor de zwakkere Europese lidstaten en heeft daarom de grootste stem in het debat.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.