"Boze demonstranten massaal de straat op", kopt El País daags na de betogingen die in zo´n vijftig Spaanse steden werden gehouden en waaraan vele duizenden mensen deelnamen. Het platform ¡Democracia Real Ya! had de demonstranten via sociale netwerken op internet opgeroepen om te komen protesteren tegen de economische hervormingen, die worden bestempeld als 'asociaal´ en die worden doorgevoerd door een regering die "in handen is van bankiers", schrijft de krant. Democracia Real Ya werd in april opgericht in universiteitskringen en heeft "sindsdien een groot aantal jongeren weten te verenigen onder het motto ´geen huis, geen baan, geen pensioen, geen angst´", legt El País uit. De krant voegt eraan toe dat de beweging een manifest heeft gepubliceerd waarin uiting wordt gegeven aan de "bezorgdheid en verontwaardiging van de burgers over de gevolgen van de economische crisis en het politieke antwoord daarop".
El Mundo wijst op de overeenkomsten tussen de Spaanse protesten en de ´Arabische lente´, want "bezorgd als ze zijn over de politieke corruptie en het uitblijven van maatregelen om de economische en sociale crisis te bezweren, komen ook de Spanjaarden in opstand, onder het slaken van de kreet ´stem niet op hen´." Deze Spaanse krant stelt tot besluit: "Deze geestkracht van de civiele samenleving moet ertoe leiden dat de politiek, die steeds meer in zichzelf gekeerd lijkt, eindelijk reageert".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.