Na drie weken van vlak campagnevoeren, "steekt het twistpunt Turkije de kop op", zo constateert Le Monde. Verscheidene candidaten betichten Nicolas Sarkozy ervan “met twee monden te spreken”, door te zeggen dat hij tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie is, terwijl hij zelf de toetredingsonderhandelingen is begonnen toen hij voorzitter was van de Europese Unie eind 2008. "De UMP (rechtsliberalen) ontkent dat er met twee monden wordt gesproken (…) en is eigenlijk blij dat het onderwerp weer op tafel is”, schrijft Le Monde. Het andere thema is de crisis, het meest besproken onderwerp van de Fransen.
Elke candidaat eigent zich op zijn manier het onderwerp toe: François Bayrou van de partij MoDem (centrum-rechts) om Nicolas Sarkozy en José Manuel Barroso ervan te beschuldigen geen echt stimuleringsplan te hebben gelanceerd, de voorstander van onafhankelijkheid Philippe de Villiers om een einde te maken aan het “ongecontroleerd liberalisme” en de lidstaten hun grenzen te doen sluiten, de eurofielen om men ervan te overtuigen dat we er “samen beter uit komen” etc… “Europa: een bescherming of een bedreiging?” zo vat het dagblad samen. Sommigen menen dat de verkiezingen van 7 juni voornamelijk tegenstemmen zullen krijgen, uit onvrede met de landelijke politiek. Le Monde schrijft in die context: "de campagne van de UMP draait om de prestaties van het staatshoofd, waardoor anti-sarkozy gevoelens de gemene deler van de campagne worden”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.