Het artikel met de kop “Onmogelijke redding“ op de voorpagina van het Duitse Handelsblatt gaat over Griekenland, dat momenteel weer onderhandelt over noodleningen. Onmogelijk, zo luidt het oordeel van het economisch dagblad, omdat tot nu toe de ene na de andere noodmaatregel is mislukt. Er is bovendien geen lering getrokken uit de ervaringen. Mei 2010: aan Griekenland wordt een lening van 110 miljard euro toegekend omwille van de stabiliteit. “Er ontstaat alleen geen stabiliteit.” Maart 2011: ter geruststelling van de markten wordt de terugbetalingstermijn voor de leningen aan Griekenland verlengd van 3 tot 7,5 jaar. “Maar de verwachte rust op de markten bleef uit.” En op 10 mei verkondigde bondskanselier Angela Merkel in "een wanhoopsdaad" nog dat er maatregelen "voor een sterker Griekenland" zouden moeten worden getroffen. “Daarmee sluit bondskanselier Merkel haar ogen voor de voornaamste ervaring van afgelopen jaar", schrijft Handelsblatt: “Haar maatregelen, een bedrag aan leningen dat inmiddels in de miljarden loopt, werken niet. De weg van de redster van Griekenland in nood leidt nergens toe. (…) Toch zijn de dienstdoende redders, het IMF en de ECB, alweer onderweg naar Athene". Er zou sprake zijn van extra leningen van circa 60 miljard euro en een verdere verlenging van de terugbetalingstermijn van 7,5 tot 10 jaar. “Griekenland zou opnieuw moeten worden gestabiliseerd met een combinatie van keiharde bezuinigingen en miljarden aan noodhulp. Maar door dit soort hulp wordt de crisis alleen maar erger”, concludeert de krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.