"Ook Italië gaat Libië bombarderen", kopt Corriere della Sera. Tot nog toe had Italië zijn luchtmachtbases wel opengesteld voor de internationale coalitie die strijd levert in Libië, maar het had zijn rol beperkt tot "niet-dodelijk" optreden. Nu, na weken in dubio te hebben gestaan, heeft de regering echter aangekondigd dat Italiaanse vliegtuigen door de NAVO mogen worden ingezet voor aanvallen tegen troepen van Khadaffi. Maar de Lega Nord en andere leden van de regeringscoalitie verzetten zich fel tegen deze koerswijziging. Volgens hen zou de val van Tripoli bijzonder nadelige gevolgen hebben voor de beheersing van de immigratie en de Italiaanse belangen in de regio. Om problemen te voorkomen, wordt het besluit niet aan het parlement voorgelegd. Corriere della Sera stemt in zijn commentaar in met de beslissing van de regering; Italië zou nu niet langer "gevangen zitten" tussen de conflicterende standpunten van Frankrijk en Duitsland. La Repubblica beklaagt zich er echter over dat het besluit is genomen "op de slechtst mogelijke wijze, niet op grond van een strategische beoordeling maar onder druk van de VS [...] Verzwakt als hij is, kan Berlusconi het zich niet permitteren vijanden te maken in Washington."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.