"Schuldencrisis escaleert", waarschuwt De Standaard. Het dagblad legt uit dat België op 18 april 2,95 miljard euro leende tegen een rente die op het hoogste punt van de dag 4,4 procent bedroeg. Een niveau dat sinds begin 2009 niet zo hoog is geweest. "Dat blijft wel klein bier bij de Griekse rente, die helemaal uit het dak ging”, licht het dagblad toe. De rente op driejarig Grieks staatspapier kwam die dag op 20 procent uit. Het dagblad voegt toe dat “op een dag vol wantrouwen en bloed op de beurzen” ook de spread met Duitsland omhoog schoot. Volgens de hoofdeconoom van ING België is het al “de tweede keer dit jaar dat België nieuwe overheidsobligaties plaatst net als de onrust op de markten oplaait”. Hij betreurt de “slechte timing” voor de verkoop van het tienjarige staatspapier. België wil dit jaar 34 miljard euro ophalen via lineaire obligatie (OLO’s), daarvan is 17,3 miljard euro al binnen, licht De Morgen toe.
Ook Spanje heeft te maken met hoge rentetarieven op staatspapier. El País beziet met zorg dat "twijfels over Griekenland de Spaanse staatsschuld bestraffen”. De angst voor herstructurering van de Griekse schuld heeft het wantrouwen op de markten "aangewakkerd en getuigt wederom dat Spanje, dat een bepaalde afstand bewaart ten op zichte van het rijtje aan economiën waarover gewaakt wordt, niet immuun is voor turbulenties”, aldus het Spaanse dagblad.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.