Opnieuw hebben de IJslanders een akkoord met Groot-Brittannië en Nederland over de terugbetaling van 3,9 miljard euro afgekeurd. Met deze nieuwe overeenkomst zou het eiland het geld teruggeven dat de twee landen hadden voorgeschoten om hun gedupeerde spaarders van de failliete Icesave-bank te compenseren. Vorig jaar maart stemde IJslanders tijdens een referendum ook al tegen het plan, toen keurde nog 93 procent van de kiezers akkoord af. Afgelopen weekend werd de nieuwe overeenkomst door zestig procent verworpen.
Volgens de IJslandse krant Morgunbladid vormt de uitslag “geen bedreiging voor de stabiliteit” van het land. Een woordvoerder van het IMF in Reykjavik zegt in het dagblad: “Icesave is nooit onderdeel geweest van het IMF-programma”. In november 2008, midden in de financiële crisis, zei het Internationaal Monetair Fonds het eiland een lening van 2 miljard euro toe om zo de economie uit het slop te halen. De uitkering van het bedrag zal deze zomer plaatsvinden.
De tweevoudige afwijzing van het IJslandse volk volgt op de val van de IJslandse regering in januari 2009 na demonstraties van burgers die hun spaargeld of baan kwijt waren geraakt. “Tot dan toe was IJsland een land dat min of meer onbekend was bij het grote publiek, maar waar nu over wordt gezegd dat de opstand ‘van de straat’ heeft geleid tot de val van de regering en dat een voorbeeld zou kunnen zijn voor andere grote en gecorrumpeerde landen”, zegt de IJslandse schrijver Guderburg Bergsson in El País. “Geld heeft nu de plaats ingenomen van ideologieën. ‘De straat’ is zijn geld, waar iets soortgelijks als de Amerikaanse Droom mee gekocht moest worden, kwijt geraakt en komt daarom zo hevig in opstand.”
“Er heeft geen enkele ramp op IJsland plaatsgevonden, maar er is slechts een tik uitgedeeld aan de nationale megalomanie, een gevolg van het isolement [van IJsland, red.]”, concludeert de schrijver. De consequentie van deze crisis is volgens hem dat “het land het gezond verstand weer terugheeft. Landen relativeren nooit zonder daartoe te zijn gedwongen.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.