"De parallele diplomatie van prins Laurent", kopt La Libre Belgique. Het dagblad openbaart dat de jongste zoon van koning Albert “een poging heeft gedaan om Libische rebellen te steunen”. Vorige week zou de prins “een ontmoeting hebben gehad met Libische diplomaten die werkzaam zijn in Brussel. Hij zou met hen gesproken hebben over een manier om de pro-Khadaffi ambassadeur af te zetten". Deze “uitschijver” kwam gisteren aan het licht tijdens een regeringsdebat. In korte tijd is dit de tweede keer dat prins “Laurent de Afrikaan” in opspraak raakt. Vorige week bleek dat hij op eigen houtje een reis naar Congo had ondernomen en met onder meer de president van het land had gesproken. Bovendien had hij tot voor kort nog “commerciële banden had met het regime [van Khadaffi]". Het Vlaamse dagblad De Morgen voegt hieraan toe de premier Yves Leterme al in 2008 via een brief aan de prins had gevraagd om zich aan bepaalde regels te houden. “Omdat Laurent hardleers is, gaat de regering hem nu een voorstel overmaken dat te nemen of te laten is. Volgt hij de regels niet, dan verliest de prins zijn volledige dotatie [een vergoeding die is weggelegd voor leden van het koningshuis en voor prins Laurent neerkomt op een jaarbedrag van 312.000 euro]."
België
Nieuwe onthullingen “Laurent de Afrikaan”
7 april 2011
Presseurop
La Libre Belgique, 7 april 2011
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.