"Frankrijk belandt in oorlog", kondigt Libération op zijn voorpagina aan, nu de Franse troepenmacht Licorne (1500 soldaten) "op verzoek van de VN" samen met de blauwhelmen van UNOCI in actie is gekomen in Ivoorkust. Op 4 april hebben helikopters van UNOCI en de Franse luchtmacht diverse stellingen van aanhangers van de voormalige Ivoriaanse president Laurent Gbagbo gebombardeerd. Gbagbo weigert de macht af te staan aan zijn rivaal Alassane Outtara, die door de internationale gemeenschap als winnaar van de verkiezingen in november 2010 is erkend. "Deze gezamenlijke interventie van de VN en een vroegere koloniale mogendheid [Ivoorkust is sinds 1960 onafhankelijk] is ongetwijfeld een primeur sinds de dekolonisatie", schrijft Libération.
De actie is gerechtvaardigd op grond van resolutie 1975, die eind maart door de VN-Veiligheidsraad werd aangenomen. "Al ontkent hij dat, toch kiest Sarkozy zowel in Libië als in Ivoorkust partij en probeert hij Khadaffi en Gbagbo met geweld te verdrijven", aldus de Franse krant. En de humanitaire motieven mogen dan oprecht zijn, vervolgt het linkse dagblad, "Sarkozy belast Frankrijk wel met twee gevaarlijke missies". "Waarom heeft deze drang om burgers te beschermen niet kunnen voorkomen dat in Duékoué, in het westen van het land, een bloedbad werd aangericht, waarvoor de troepen van Outtara kennelijk verantwoordelijk zijn?" vraagt het dagblad zich af. De krant stelt dat zowel in Libië als in Ivoorkust "de opponenten van de regering altijd het verwijt van de bevolking zullen krijgen dat zij met behulp van een buitenlands leger aan de macht zijn gekomen".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.