"Hoe Loekasjenko miljarden verdiende", kopt de Poolse krant Rzeczpospolita, nadat Wikileaks een bericht van de Amerikaanse ambassade in Minsk had gepubliceerd waarin het vermogen van de president van Wit-Rusland werd geschat op 9 miljard dollar. "Daarmee staat hij vlak achter de tien rijkste mannen in Europa", schrijft het Poolse dagblad. Op dit moment kan "niemand echter iets bewijzen", aangezien Alexandr Loekasjenko in 2010 officieel slechts 22.500 euro verdiende. Russische experts, die door Rzeczpospolita worden aangehaald, zijn er echter van overtuigd dat de Wit-Russische president zijn "spaargeld" heeft weggesluisd naar buitenlandse rekeningen op naam van derden en voornamelijk heeft geïnvesteerd in "veilige beleggingen in het buitenland". Loekasjenko wees deze beschuldiging met humor van de hand en vertelde journalisten dat ze, zodra ze geheime geld zouden hebben gevonden, hem "1 procent daarvan terug mochten geven en de resterende 99 procent mochten houden". "En dan geven we vrouwen iets meer dan mannen", meldde de man die geestig wilde zijn. Hij draagt een polshorloge dat meer dan 10.000 euro waard is en bezit verschillende luxe huizen in de nationale parken van het land. Sommigen beweren dat de bron van Loekasjenko's rijkdom wordt gevormd door twee nationale instellingen die volledig door hem worden bestuurd: het presidentiële reservefonds en het presidentiële reservebudget. Het eerste wordt gevoed met de winsten uit de verkoop van wapens, het tweede onder andere met de opbrengsten van de Wit-Russische staatsloterij.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.