“Zijn de banken buiten gevaar”? kopt La Tribune. Vandaag worden de uitslagen van de tweede serie stresstesten overal in Europa “met een mengeling van ongeduld en vrees” afgewacht. Na de mislukte stresstesten in 2010, die “niet in staat bleken te zijn om de dreigende ineenstorting van de Ierse bankensector te voorspellen”, “willen de Europese regelgevers de markten deze keer een getrouw beeld geven van de betrouwbaarheid van de banken van het Europese continent”. “De resultaten zouden verschillen tussen landen aan het licht moeten brengen”, vervolgt het Franse financiële dagblad, “want hoewel bepaalde banken, met name Britse, Franse en Italiaanse, tegen de test opgewassen lijken te zijn, blijven andere over onvoldoende eigen vermogen beschikken naar het evenbeeld van de Duitse, Ierse en Portugese banken en de Spaanse spaarbanken.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.