Europa, dat in de jaren ’90 reeds een splijtzwam was voor de conservatieve partij, lijkt de partij van David Cameron nu echt fataal te worden. De Britse krant de Daily Telegraph doet verslag van de uitzetting van de nieuwe vice-voorzitter van het Europees Parlement, Edward McMillan-Scott, uit zijn eigen Conservative Party. McMillan-Scott, de langst dienende Europarlementariër van de Tories, had zichzelf naar voren geschoven als kandidaat, terwijl de nieuwe eurosceptische fractie (de Conservatieve en Gereformeerde Groep, de ECR) waartoe de Conservatieven nu vreemd genoeg deel van uitmaken, reeds een andere kandidaat hadden gekozen. “Mr McMillan-Scott”, schrijft de Daily Telegraph, "heeft zijn ongemak niet onder stoelen of banken gestoken” ten opzichte van de nieuwe rechtse Oost-Europese bondgenoten, met name ten opzichte van de Poolse Partij voor Wet en Rechtvaardigheid (PiS). De PiS, die bijvoorbeeld homoparades heeft verboden wegens hun vermeende “seksuele obsceniteit”, wordt in Tory-kringen ervan verdacht banden te hebben met “extremisme”. "De ECR was in het leven geroepen nadat Mr Cameron beloofd had de Conservatieven uit de pro-integratie en federalistische European People Party te halen”, aldus de Daily Telegraph.
Europees Parlement
Conservatieve Brit moet veld ruimen
15 Juli 2009
Presseurop
The Daily Telegraph
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone.
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.