De Provinciale Statenverkiezingen van 2 maart zijn geëindigd in een "nek-aan-nek-race om de macht in de Eerste Kamer" zo valt te lezen op de voorpagina van de Volkskrant. De leden van de Provinciale Staten zullen namelijk op 23 mei van dit jaar de nieuwe leden van de senaat kiezen en de samenstelling daarvan is van essentieel belang voor het kabinet. Als de regering geen meerderheid in de Eerste Kamer heeft, kan dit voor onstabiliteit van de coalitie zorgen want "onderhandelingen met de oppositie zijn in dat geval nodig om wetgeving door de senaat te loodsen”, aldus het dagblad. Hoewel de provinciale verkiezingen normaal gesproken de “meest slaapverwekkende verkiezingen ter wereld” zijn, was de opkomst van 56 procent beduidend hoger dan tijdens de laatste verkiezingen van vier jaar geleden, toen kwam 46,6 procent van de stemgerechtigden opdagen. Hoewel de officiële uitslag morgenochtend pas bekend wordt gemaakt door de Kiesraad, meldt de Volkskrant dat VVD, PVV, D66 en 50Plus als "winnaars" uit de bus rollen en het CDA "opnieuw een dreun" moet verwerken omdat de christendemocraten "bijna de helft van de aanhang in de provincies" verloren. Ondanks de onzekerheid die nog even zal voortduren verklaarde premier Rutte: “Ook als we net geen meerderheid halen, gaan we knokken voor een beter Nederland. Dat is ons project.”
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.