Op de kop af vijfentwintig jaar na de moord op Olof Palme vraagt Svenska Dagbladet zich af “hoe Zweden zich de moord herinnert”. De krant opent met de voorpagina van 28 februari 1986, de dag waarop de Zweedse minister-president werd vermoord, en merkt op dat deze gebeurtenis de Zweedse maatschappij voorgoed heeft veranderd. “Het feit dat de premier op straat [in het centrum van Stockholm] werd vermoord, heeft het beeld van Zweden als een veilig land voor altijd uitgewist”, schrijft Svenska Dagbladet. Bovendien werd de minister van Buitenlandse Zaken, Anna Lindh, in 2003 onder soortgelijke omstandigheden omgebracht. Deze moord heeft ervoor gezorgd dat “permanent het beeld werd gevestigd van een land waar de hoogste politieke vertegenwoordigers worden vermoord”. Volgens de krant is het land “nog steeds niet over het trauma [van de moord op Palme] heen”, dat nog eens wordt versterkt doordat de moordenaar nooit geïdentificeerd is. Volgens een traumapsycholoog van de Universiteit van Uppsala “is een crisis niet voorbij zolang niet alle vragen zijn beantwoord”.
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.