Het Portugese dagblad i is bezorgd over de alarmbellen die gisteren in Lissabon gingen rinkelen naar aanleiding van de Portugese staatsschuld.
Vanwege het feit dat de rente op Portugese staatsobligaties al acht dagen achtereen meer dan 7 procent bedroeg, werd de Portugese minister van Financiën, Teixeira dos Santos, voor spoedberaad bij president Anibal Cavaco Silva ontboden, om te schetsen met welke strategie de regering met de onthutsend hoge rentetarieven dacht om te gaan en met het feit dat de hulp van de ECB binnenkort zou worden beëindigd. President Cavaco Silva is bang dat Portugal binnenkort wel hulp zal moeten accepteren van de EU en het IMF, een scenario dat nog meer voor de hand is komen te liggen nu Brussel heeft aangekondigd dat de 500 miljard euro waarmee het Europese Stabiliteitsfonds wordt versterkt, pas in 2013 beschikbaar komt.“Maar 2013 zou wel eens te laat kunnen zijn voor deze regering”, schrijft de Portugese krant. Al voor de top van EU-ministers van Financiën op 14 februari klaagde minister dos Santos over “uitstel en aarzeling”: “Het is een proces dat volgens mij meer tijd gaat kosten dan wenselijk is", zei hij. Een economisch specialist die door de krant werd geraadpleegd, noemde de “roep om hulp” van de minister “wanhopig”.
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.