"Een miljoen vrouwen: "Berlusconi ga weg", kopt La Repubblica daags na de demonstratie "Se non ora, quando" (Als het vandaag niet is, wanneer dan wel) georganiseerd door verenigingen voor gelijke rechten en de Paarse beweging. In meer dan 230 steden gingen vrouwen op zondag 13 februari de straat op om respect voor vrouwen te eisen alsmede het aftreden van het door seksschandalen geschonden staatshoofd. Hoewel volgens het Italiaanse dagblad Berlusconi de demonstratie partijdig vond, beschouwt journaliste Natalia Aspesi het protest als een overwinning en bejubelt ze "het plotsellinge ontwaken van degenen die gedoemd waren te zwijgen en te lijden en zich maar moesten aanpassen (…), het “basta” van de vrouwen veroordeelt het seksisme en de vernedering van een heel land”.
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.