"Berlijn wil meer controle op eurozone", kopt Dziennik Gazeta Prawna. Duitsland gaat meer geld storten in het euronoodfonds (EFSF), dat in het leven is geroepen om eurolanden met staatsschuldproblemen te helpen. Duitsland verlangt echter wel een tegenprestatie: aanstaande vrijdag 4 februari zal het een lijst met fiscale hervormingen voor de eurozone op tafel leggen tijdens de EU-top in Brussel. Duitsland stelt voor de pensioengerechtigde leeftijd voor zowel mannen als vrouwen tot ten minste 67 jaar te verhogen, de vennootschapsbelasting binnen de eurozone te coördineren, de lonen in de publieke sector niet langer automatisch aan de inflatie te koppelen en een grondwettelijke bepaling in te voeren waarin het begrotingstekort of de staatsschuld aan een maximum wordt gebonden. Verder wil Berlijn dat er regelgeving komt die het voor werkgevers gemakkelijker maakt overtollig personeel te ontslaan. Dit plan zal overigens pas in maart een officieel karakter krijgen. Goedkeuring van het plan zal volgens het Poolse dagblad "niet eenvoudig" zijn. Bondskanselier Angela Merkel heeft echter beloofd dat als het plan wordt aangenomen, het EFSF meer financiële armslag zal krijgen. In totaal zal er dan 440 miljard euro beschikbaar worden gesteld voor hulp aan de economieën van de eurolanden die in moeilijkheden verkeren (momenteel is dat 250 miljard euro waarbij de resterende 190 miljard euro verplicht in reserve wordt gehouden).
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.