"Ministers gaven Libië juridisch advies over invrijheidsstelling dader Lockerbie", kopt de Daily Telegraph. Volgens documenten die het Britse dagblad van WikiLeaks ontving, hebben Britse ministers het regime van Mouammar Khadhafi in het geheim geadviseerd hoe zij de dader van de bomaanslag boven Lockerbie, Abdelbasset al-Megrahi, vervroegd vrij konden krijgen. Megrahi werd in 2009 vrijgelaten. "Een onderminister van Buitenlandse Zaken stuurde Libische functionarissen uitgebreide juridische adviezen. Hij liet hun zien hoe ze gebruik konden maken van de gezondheidstoestand van Abdelbasset al-Megrahi, bij wie kanker was vastgesteld, om zijn vrijlating uit een Schotse gevangenis op humanitaire gronden te bewerkstelligen", onthult het dagblad. In 2001 was Megrahi in Schotland veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor de moord op de 270 passagiers van vlucht 103 van Pan Am in december 1988. De Daily Telegraph schrijft: "De onthulling ondermijnt de bewering van de Britse regering dat zij niet betrokken was bij de vrijlating van Megrahi en dat de Schotse regering alleen de verantwoording droeg voor het besluit om de veroordeelde terrorist op vrije voeten te stellen." Er bestaan sterke vermoedens dat de vrijlating verband hield met lucratieve oliecontracten tussen het Verenigd Koninkrijk en Libië.
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.