“Een klap teveel”, kopt de Irish Independent. Na een dramatisch verlopen dag waarbij zes ministers uit het kabinet hun ontslag aanboden, heeft de Ierse premier, de Taoiseach, Brian Cowen aangekondigd dat er nieuwe verkiezingen op 11 maart zullen plaatsvinden. Als laatste reddingsplan om zijn regering te redden, heeft de premier nog geprobeerd de ministers te vervangen, maar volgens de krant mislukte deze poging faliekant toen coalitiepartner De Groenen dreigde de regering op te blazen als er geen datum voor de verkiezingen zou worden vastgesteld. Cowen en zijn republikeinse partij Fianna Fail, die in de 89-jarige geschiedenis van de republiek het overgrote deel van de tijd aan de macht is geweest, worden door velen verantwoordelijk gehouden voor de economische malaise waarin Ierland verkeerd en tevens voor het vernederende hulpprogramma van de EU en het IMF waar het land onder lijdt. Gerekend wordt dan ook dat de partij bij de verkiezingen fiks zal verliezen. Een columnist in de Irish Examiner schrijft over de gebeurtenissen: “Het is een van de meest geruchtmakende en chaotische dagen in de geschiedenis van de Ierse politiek waarbij meneer Cowen de reputatie van het ambt van de Taoiseach te grabbel heeft gegooid en hij zijn uitgedunde kabinet voor de helft leeg achter heeft gelaten, terwijl de crisis steeds erger wordt.”
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.