"Sabotage in Europese Rekenkamer", kopt De Volkskrant. Het dagblad publiceert een interview met Maarten Engwirda die vijftien jaar lid was van de Rekenkamer en zijn boekje opent over de fraudeuleuze praktijken van zijn oud-collega’s. Engwirda spreekt over een "cultuur van toedekken" om het fout bestede geld van de lidstaten te verdoezelen. Hij spreekt van "openlijke tegenwerking" en "sombere jaren" en vervolgt : "Ik wilde er een boek over schrijven, zo beu was ik het". Toch benadrukt hij dat sinds 2005 de situatie iets verbeterd is toen voormalig eurocommissaris voor Fraudebestrijding Kallas openbaarde dat de cijfers van de Rekenkamer niet deugden: "De commissaris zette ons onder zware druk om onze normen te versoepelen". Volgens Engwirda is in 2009 tenminste "3,8 miljard euro van alle EU-uitgaven niet correct besteed. Dat is 3,3 procent, het laagste percentage ooit."
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.