"De schuld van mijn kerk", luidt de kop op de voorpagina van Gazeta Wyborcza. Daarmee wordt gedoeld op de brief van Ludwik Wiśniewski, die faam verwierf als studentenpriester in de communistische tijd, aan de nuntius van het Vaticaan in Polen, aartsbisschop Celestin Migliore. In de brief beklaagt Wiśniewski zich over de situatie waarin de Poolse katholieke kerk zich bevindt. Hij stelt dat sommige leden van het episcopaat ogenschijnlijk katholieke initiatieven ondersteunen die in feite "heidens zijn omdat zij voor opwinding en verdeeldheid zorgen in de maatschappij en in de kerk zelf." Sterker nog, de helft van de Poolse priesters is "besmet met het virus van vreemdelingenhaat, nationalisme en verholen antisemitisme." Wiśniewski beschuldigt zijn collega's er tevens van dat zij niet weten "hoe zij met een voortdurend veranderende wereld moeten communiceren" en dat zij "de grenzen tussen evangelie en politiek doen vervagen."
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.