"Hij is onder onze ogen gevlucht", kopt Vecernji list over Ivo Sanader, die Kroatië op 9 december ontvluchtte nadat het parket in Zagreb om de opheffing van zijn parlementaire immuniteit had gevraagd. Het “machtsimperium op basis van cliëntelisme en corruptie" dat de voormalige conservatieve premier had weten op te bouwen is momenteel onderheven aan een uitgebreid onderzoek. Het dagblad schetst ondertussen het carrièrepad "van Farao tot Mefisto" dat de politicus volgde. Achter het masker van de eurofiele christen-democraat die zo goed overweg kon met Europese hoogwaardigheids bekleders, en die Kroatië de EU wilde binnenloodsen, blijkt een semi-despoot schuil te gaan. "Sanader zorgde ervoor dat de uitvoerende macht in zijn handen terecht kwam en regeerde met steun van een informeel kabinet dat was samengesteld uit bevriende leden van regeringspartij HDZ of zijn boezemvrienden", sneert de krant.
Een wijdverbreide overheidssector, almachtige vakbonden en een cliëntelistisch beleid: Griekse ondernemers hebben een waslijst met klachten. Maar nu zij hun productie naar het buitenland hebben verplaatst, het onderzoek hebben verwaarloosd en zich schuldig hebben gemaakt aan belastingontduiking, zouden zij zelf wel eens de eerste slachtoffers kunnen zijn van een mogelijk vertrek van Griekenland uit de eurozone. 
Hoewel de Esten denken dat bij hen het internet helemaal ingeburgerd is, laten de statistieken zien dat slechts een derde van de bevolking een account op het beroemde sociale netwerk Facebook heeft. Want je privéleven moet wel privé blijven, vindt de rest. 
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.