"Machtsstrijd aan de top van de Europese Centrale Bank", schrijft het Duitse Handelsblatt. Er gaan geruchten dat Frankrijk de huidige voorzitter van het IMF, Dominique Strauss-Kahn, wil voordragen als opvolger van Jean-Claude Trichet die in november 2011 zijn functie zal neerleggen. “Dit gebrek aan discretie zal waarschijnlijk nadelig zijn voor de directeur van de Bundesbank, Axel Weber”. Weber werd lang beschouwd als de gedoodverfde opvolger van Trichet maar hier is verandering in gekomen sinds hij kritiek heeft uitgeoefend op het besluit van de ECB om obligaties op te kopen van landen die diep in de schulden zitten. “De naam van Strauss-Kahn geeft een idee van het profiel van de aankomende voorzitter van de ECB”, meent de krant. "Een pragmaticus, geen dogmaticus. Een crisisbestrijder met gevoel voor politieke prioriteiten en geen bankier die slechts gefocust is op inflatiegevaren". Maar toch blijft het onwaarschijnlijk dat de ECB opnieuw door een Fransman zal worden geleid. Een mogelijke opvolger zou Mario Draghi kunnen zijn, voorzitter van de Italiaanse centrale bank.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.