"Brussel wil luie landen een boete opleggen", kopt Le Figaro in zijn economische katern, die verslag doet van het "antitekorten-arsenaal" dat woensdag 29 september in Brussel werd gepresenteerd. De Commissie is van plan de landen die teveel afwijken van de limieten in het stabiliteitspact een verplicht depot te laten storten ter hoogte van 0,2% van hun BBP. Dat depot kan dan in een boete worden omgezet als de landen zich niet houden aan de Europese aanbevelingen. Sancties zullen echter niet automatisch volgen, schrijft de krant, maar "wanneer er eenmaal toe besloten is kan een land ze alleen nog maar tegenhouden als het erin slaagt binnen zes dagen een gekwalificeerde meerderheid [bij de Raad] voor zich te winnen". Hoewel de zevenentwintig landen die de voorstellen moeten goedkeuren het eens zijn over het principe, lopen de meningen uiteen over de striktheid waarmee de maatregel moet worden toegepast. Parijs wenst vooral een simpele meerderheidsstemming die eenvoudiger te behalen is terwijl Berlijn "er klaar voor is verder te gaan dan de Commissie".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.