"Het vertrouwen bestaat, maar we vergeten de verkiezingen niet” vermeldt La Stampa in zijn hoofdartikel. De titel "Hij won, maar verloor» geeft perfect de paradox aan van de stemming die gisteren in de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden werd gehouden en waaruit bleek dat het vertrouwen in Silvio Berlusconi niet verloren is. Tegelijkertijd heeft het Italiaanse staatshoofd 32 stemmen van zijn 'aartsrivaal' Gianfranco Fini nodig. “Wat een kloteverjaardag” reageerde een verhitte Berlusconi die die dag 74 werd. Hij moet nu met Fini, de Kamervoorzitter, gaan onderhandelen hetgeen onvermijdelijk wrijving zal opleveren met bondgenoot Lega Nord. Dit is dan ook de reden, eindigt La Stampa, dat “de hevige schokken van gisteren niet de eerste en ook niet de laatste zijn van een aardbeving die het land nog lange tijd zal laten trillen.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.