“De broedervolken” zijn “verdeeld over immigranten”, kopt Jyllands-Posten in een artikel op de voorpagina waarin de Zweedse Pipi Langkous de kleurling-buitenlander de hand reikt, terwijl “Moeder Denemarken” hem met afschuw bekijkt. Het dagblad vat zo een onderzoek samen over de houding van de Denen en de Zweden ten opzichte van buitenlanders en immigratie. Volgens dit onderzoek – het eerste gezamenlijke onderzoek van dit genre – oordeelt 65% van de Zweden positief over de immigratie van de afgelopen decennia tegen 50% van de Denen; 20% van de Zweden ziet immigratie (in Zweden veel omvangrijker dan in Denemarken) als een negatief fenomeen, tegen meer dan tweemaal zoveel Denen. En 47% van de Zweden zien de islam niet als een probleem, tegen 20% van de Denen. Het verschil in houding zou voortkomen uit het feit dat “de Zweden van mening zijn dat iedereen evenveel waard is” en dat ze “weigeren te spreken over de problemen met minderheden”, concludeert het dagblad.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.