“Er zij licht”, kopt de Frankfurter Allgemeine Zeitung op de voorpagina. De krant verwijst naar de verwoede discussies over elektriciteit die Duitsland in hun greep houden. Nu Angela Merkel op vakantie is hebben de vier grootste spelers op de markt, E.on, RWE, EnBW en Vattenfall, de oorlog verklaard aan het regeringsplan om in 2011 een belasting in te voeren op kernenergie. Ze zijn van mening dat de kosten die met de belasting verbonden zijn – geschat op 2,3 miljard euro per jaar – bepaalde kerncentrales onrendabel zullen maken en dreigen ze daarom stil te leggen. Ook willen ze dat de definitieve sluiting van de zeventien Duitse kerncentrales, die nu gepland staat voor 2021, wordt opgeschort. Volgens de krant is de Bondskanselier in de greep van “de grote lobby’s”. De komende dagen zal ze een “energietour” maken in het land met als doel “een nieuwe nationale strategie” uit te stippelen.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.