De Duitse arend heeft zijn veren weer teruggekregen, en heeft zelfs een Supermanpak aangetrokken, althans op de voorpagina van de Frankfurter Rundschau. De krant illustreert op die manier het opmerkelijke herstel van de Duitse economie in het tweede kwartaal van 2010: 2,2% groei sinds het begin van het jaar.
Het is weliswaar het hoogste groeicijfer van de afgelopen twintig jaar, maar “verre van een wonder” te noemen, volgens de krant. De “superster” van de Europese economie zou wel eens geen lang leven beschoren kunnen zijn omdat hij “kunstmatig is opgepept”. “Angela Keynes” zoals de krant de Bondskanselier noemt, heeft in de winter van 2008/2009 de economie van hara land gesteund door middel van gerichte overheidsbestedingen. Bovendien heeft het Duitse consensusmodel tussen werkgevers en werknemers goed gewerkt. Ten slotte kan Merkel “Keynes bedanken voor de theorie en China en de Verenigde Staten voor het feit dat de theorie zo goed in praktijk is gebracht”: het is voor een groot gedeelte aan de vraag in de Verenigde Staten en de opkomende economieën te danken dat de Duitse export weer op gang is gekomen.
Volgens de Tsjechische krant Hospodářské noviny “trekken de Duitsers de Tsjechen mee in een positieve spiraal naar boven”, en trouwens heel Europa, maar “dat zal niet lang duren”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.