“Eigenlijk zouden de stresstests moeten laten zien in hoeverre de Europese banken stabiel zijn. Maar in plaats daarvan leggen ze genadeloos de machteloosheid bloot van de Europese Bankautoriteit”, aldus de Frankfurter Rundschau. En dat terwijl de noodzaak om deze autoriteit te versterken de grootste les van de crisis van 2008 is geweest voor de politici en de bankiers.
Bewijzen te over: het Comité van Europese Banktoezichthouders (CEBS), oftewel de Europese Bankautoriteit, telt slechts 25 werknemers die over weinig bevoegdheden beschikken. Het Comité werd geacht 91 banken te evalueren maar was “simpelweg niet opgewassen tegen deze Herculestaak”. Erger nog, volgens de Frankfurter Rundschau hebben ook de nationale bankautoriteiten verstek laten gaan. Zo had de Duitse autoriteit voor financiële diensten een memo gestuurd aan de 14 Duitse banken waarin ze de bankdirecteuren vroeg een schatting te maken van het aandeel eigen vermogen dat ze nodig dachten te hebben om de stresstest door te komen en de kapitaalmarkten gerust te stellen.
“Het is alsof je aan kikkers vraagt hoe je een moeras moet droogleggen”, schrijft de Frankfurter Rundschau. De krant citeert een aantaal deskundigen die geen heil zien in versterking van het CEBS. Volgens hen is het beter om de nationale autoriteiten de banken te laten evalueren, aangezien deze dichter bij de banken staan.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.