“Nick Cleggs blunder over de Irak-oorlog leidt tot gerechtelijke waarschuwing”, kopt The Guardian. Tijdens het gebruikelijke vraaggesprek waar de premier elke week vragen van het parlement moet beantwoorden, beging vice-premier Clegg een blunder. In een verhitte discussie met Jack Straw, die tijdens de oorlog minister van Buitenlandse Zaken was, zei hij: “we zullen wellicht nog een tijdje op zijn memoires moeten wachten, maar misschien zal hij op een dag rekenschap afleggen over de rol die hij gespeeld heeft toen de meest rampzalige beslissing werd genomen: de illegale invasie van Irak”. Clegg hamert erop dat hij uit eigen naam sprak, maar The Guardian merkt op dat “een renommeerde internationale advocaat heeft gewaarschuwd dat een uitspraak van een minister in zulke officiële omstandigheden ertoe zou kunnen leiden dat Groot-Brittannië wordt aangeklaagd bij internationale gerechtshoven”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.