SVP wil Zwitsers grondgebied uitbreiden
Extreemrechts in Zwitserland wil het land uitbreiden door grensprovincies in Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Italië te annexeren, meldt de Poolse krant Gazeta Wyborcza. De Zwitserse Volkspartij (SVP) had het idee al in juni geopperd maar heeft nu een eerste voorstel ingediend waarin een oproep wordt gedaan tot grondwetswijzigingen om het idee te realiseren. De grensprovincies waar het om gaat zijn de Duitse deelstaat Baden Württemberg, de Franse departementen de Elzas, Savoy, de Jura en Ain, de Italiaanse provincies Aosta, Como, Varese en Bozen en de Oostenrijkse deelstaat Vorarlberg.
Als de plannen van de Volkspartij het licht zou zien, zou de bevolking van Zwitserland, dat nu 7 miljoen inwoners telt, in één klap met 17 miljoen zielen groeien en Stuttgart zou de grootste stad van het land worden. "We zouden de integratie moeten bevorderen van deze regio’s aangezien ze onder het juk zitten van de regerende Europese politieke klasse die totaal geen omkijken naar ze heeft. De inwoners van deze regio’s benijden onze autonome Staat en verlangen naar een democratie met een menselijk gezicht", aldus woordvoerders van de Zwitserse Volkspartij.
De Zwitserse autoriteiten hebben geen commentaar geleverd op het voorstel, maar in ieder geval heeft de Duitse ambassade in Bern er wel om moeten lachen. Het ambassadepersoneel schijnt zich al af te hebben gevraagd wanneer de Zwitsers “hun toegang tot de zee zullen beginnen op te eisen”. Het lachen verging hun echter toen ze de uitslag hoorden van een opiniepeiling van het Zwitserse weekblad Weltwoche. Hieruit bleek dat 63% van de 1.800 ondervraagden uit de grensgebieden (Duitse, Italiaanse en Oostenrijkse) positief staat tegenover een toetreding tot Zwitserland. Erg verrassend is dit niet: de salarissen liggen een stuk hoger in Zwitserland dan in bijvoorbeeld Duitsland. Bovendien is er veel uitwisseling tussen beide landen. Zo zijn op veel Zwitserse universiteiten Duitse docenten in de meerderheid.
Het Verdrag van Maastricht, dat op 7 februari 1992 werd ondertekend, verleende de Europese Commissie en haar ambtenaren ongekende bevoegdheden. Twintig jaar later blijkt de economie zwaarder te wegen dan de politiek en is hun droom aan diggelen gevallen. Bovendien fungeren zij ook nog eens als zondebok voor de crisis.
Sinds hun land onder strenge curatele van het trio IMF, EU en ECB staat, zetten de Portugezen noodgedwongen de tering naar de nering. Door de crisis moeten ze weliswaar elk dubbeltje omdraaien, maar ze worden ook gestimuleerd om op zoek te gaan naar creatieve oplossingen.
“Hitler”, “bezettingsmacht”, het is iedere keer hetzelfde liedje: Berlijn probeert zijn standpunt in de eurocrisis erdoor te drukken en wordt prompt overstelpt met vergelijkingen met de nazitijd. Het Duitse weekblad Die Zeit vraagt zich af hoe de Duitsers daarmee moeten omgaan.