“The Big Society: een juiste toekomstvisie van Groot-Brittannië, of slechts holle retoriek?” Zo luidt de kop op de voorpagina van de centrumlinkse krant The Independent. Bijna een maand nadat de regering de strengste bezuinigingen sinds mensenheugenis heeft aangekondigd, heeft David Cameron zijn stokpaardje uit de doeken gedaan, de zogenaamde “Big Society”, waarmee hij een breder maatschappelijk middenveld nastreeft. Hij wil bevoegdheden weghalen bij de overheid en overdragen aan lokale groeperingen, bijvoorbeeld om postkantoren en bibliotheken te beheren, openbaar vervoer en woonprojecten. Cameron heeft vier “voorhoede gemeentes” benoemd die de “grote oefenterreinen van deze verandering” zullen zijn. De ideeën van Cameron hebben “kritiek geoogst van mensen die denken dat ze zinloos zijn, of een excuus om te bezuinigen op openbare dienstverlening”, aldus The Independent.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.