”Het ziet er somber uit voor de Mediterrane Unie”, schrijft het Spaanse dagblad La Vanguardia. De krant neemt die conclusie over van een rapport van de Europese Unie, die onderzoek heeft laten doen door het Instituut voor het Middellandse Zeegebied (IEMed), dat zetelt in Barcelona. Twee jaar na de oprichting van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, of kortweg Mediterrane Unie (MU) zijn er nog talloze hindernissen te nemen voor de 43 lidstaten, die deels tot de EU behoren voor een ander deel grenzen aan de Middellandse Zee, en waarvan het hoofdkantoor ook in de Catalaanse hoofdstad is gevestigd.
"Er is nog niets gedaan", schrijft het dagblad en somt de lijst met huidige problemen op: het Arabisch-Israëlische conflict, de waterschaarste en de demografische ongelijkheid aan beide zijden van de zee. En als een "domino-effect van deze samenhang" voorziet het rapport van EIMed een ”toename van etnische en religieuze conflicten in de belangrijkste landen van de EU”.
De directeur van het IEMed, Senén Florensa, benadrukt dat de "Arabische landen niets hebben gedaan" om het proces van regionale integratie te bespoedigen en dat "geen enkele staat" van de Zuidelijke oever "op korte termijn democratie nastreeft". De oplossingen moeten worden gevonden in de strijd voor democratie en pluralisme, in een grotere beschikbaarheid van water, in scholing en in het oplossen van conflicten. Toch "is het niet duidelijk of de leden van de MU over de politieke wil en het vermogen beschikken om hiertoe over te gaan", concludeert La Vanguardia.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.