"De affaire Woerth-Bettencourt" brengt de regering ernstig in verlegenheid, meldt Libération: had Eric Woerth (tegenwoordig minister van Werkgelegenheid) “een oogje toegeknepen” ten aanzien van de belastingontduiking van Liliane Bettencourt, de erfgename van L’Oréal? De media en de oppositie spreken van een belangenconflict omdat de vrouw van Woerth werkzaam was bij het bedrijf dat het fortuin beheert van Bettencourt. Ze is de grootste belastingafdrager van Frankrijk en donateur van de rechtse regeringspartij UMP. Het toeval wil dat Woerth bovendien de penningmeester is van deze partij…
Woerth heeft reden voor zijn functie te vrezen maar heeft de steun van de president Nicolas Sarkozy. De president wil koste wat het kost de omstreden hervorming van het pensioenstelsel voor het najaar doorvoeren, een van de taken van Woerth. Voor het dagblad Libération laat de affaire zien dat er "in ieder geval sprake is van dubbelslachtige verhoudingen" van "een bepaald conservatief establishment" ten aanzien van geld. Ook is de affaire een teken dat er een "kloof bestaat met het Frankrijk van de werkende klasse die met moeite de eindjes aan elkaar knoopt".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.