Op de voorpagina kopt L’Unità “Gisteren, vandaag en morgen?”, een verwijzing naar de beroemde film van Vittorio De Sica. Het artikel bericht over het referendum waarmee de werknemers van de FIAT-fabriek in Pomigliano d’Arco, vlakbij Napels, akkoord zijn gegaan met flexibelere werktijden in ruil voor investeringen zodat de vestiging behouden kan blijven. De linkse krant vraagt zich af of wat de consequenties van het referendum zullen zijn voor de verhouding tussen werkgevers en werknemers in Italië als “het voorbeeld Pomigliano op andere fabrieken in het land” toegepast zal worden. “Het is niet meer dan een eerste stap in het project van Sergio Marchionne [president-directeur FIAT, red.] die radicale veranderingen wil in het werkproces en de relatie werkgever-werknemer”, aldus de Italiaanse krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.