"Robert Fico heeft de verkiezingen gewonnen, maar is evengoed uitgespeeld," aldus de Slowaakse krant SME. Paradoxaal genoeg lieten de Slowaakse verkiezingen van 12 juni hetzelfde beeld zien als de recente verkiezingen in Nederland en Tsjechië: de winnaar gaat er niet met de buit vandoor. De partij van de vertrekkende premier, de sociaaldemocratische SMER, heeft bijna 35% van de stemmen gehaald, maar dat is niet genoeg om een regering te vormen. Het dagblad uit Bratislava vermeldt bovendien dat "Iveta Radičová waarschijnlijk de nieuwe premier zal worden". Zij is de leider van de centrumrechtse oppositiepartij SDKÚ-DS die een coalitie zal vormen met drie andere kleine partijen, waaronder MOST-HID, een multi-etnische partij bestaande uit Hongaren en Slowaken. Voor het Tsjechische weekblad Respekt is de nederlaag van de nationalistische partij van Vladimír Mečiar "de grote overwinning van Slowakije" wat als een "historische mijlpaal" kan worden beschouwd. De voormalige premier, die het land in de jaren negentig van de buitenwereld heeft afgesloten en het conflict met de Hongaren heeft opgestookt, zal voor het eerst sinds de eerste democratische verkiezingen van 1990 verstek laten gaan in het Slowaakse Parlement. Respekt wijst er wel op dat het nationalisme en populisme niet helemaal uitgeroeid zijn, maar dat "de verkiezingen laten zien dat het land in staat is om zich te vernieuwen en dat de inwoners voorvechters van democratie zijn."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.