Mensen die reclame maken voor het communisme, zullen vervolgd worden, meldt het Poolse Dagblad Rzeczpospolita. Volgens recente wetswijzigingen in het wetboek van strafrecht riskeert iedereen die communistische symbolen tentoonspreidt een maximale boete van twee jaar gevangenisstraf. De nieuwe wet is een uitvloeisel van de grondwet, die bepaalt dat organisaties die totalitaire methoden of fascistische, communistische of nazipraktijken bezigen of goedkeuren, onwettig zijn. Het Nationale Instituut ter Herinnering (het IPN), dat een lijst met straatnamen en monumenten heeft opgesteld die volgens de nieuwe regels verwijderd zouden moeten worden, meent dat de nieuwe wet nuttig is. Maar volgens een aantal aanklagers zouden de nieuwe regels wel eens negatief kunnen uitpakken voor verkopers van gadgets zoals T-shirts met Che Guevara erop, aangezien Che ook een communistisch symbool is. Het linksgeoriënteerde tijdschrift Krytyka Polityczna levert ook kritiek op de wet en meent dat het communisme en het nazisme niet over één kam kunnen worden geschoren. Zo heeft het communisme “duidelijk positieve bedoelingen en is het nog steeds een bron van inspiratie voor filosofen”. De Democratische Linkse Alliantie (de SLD, die in 1999 is opgericht door voormalige leden van de communistische partij) heeft al hoger beroep aangetekend tegen de wet bij het Grondwettelijk Hof.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.