De "ontmoeting van de winnaars van de crisis", schrijft de Oostenrijkse krant Die Presse op haar voorpagina. De krant verwijst naar een bijeenkomst van het Institute of International Finance in Wenen, dat als doel heeft de krachten te bundelen in de strijd tegen de regulering van het bankwezen. De bijeenkomst is een initiatief van de directeur van de Deutsche Bank; onder andere de Amerikaanse investeerder George Soros en de voorzitter van de Europese Centrale Bank Jean-Claude Trichet staan op de deelnemerslijst. Die Presse merkt op dat alle maatregelen die sinds het begin van de crisis waren aangekondigd alweer vergeten, met name de “regulering van alle beurzen, financiële producten en spelers op de internationale markten”, zoals de G20 had aangekondigd, de plannen voor een Europese financiële autoriteit, voor een Tobintaks – een belasting op valutatransacties - of een bankenheffing. De krant onderstreept ook dat de Duitse en Franse banken het grootste voordeel hebben bij het reddingsplan voor Griekenland. “Het lobbyen werkt uitstekend”, meent Die Presse. De krant denkt bovendien dat het project “Basel III”- een internationaal samenwerkingsverband van de centrale banken van de grootste landen in de wereld- een onzekere toekomst tegemoet gaat. Dit project verplicht banken om meer eigen vermogen te bezitten om het risico op faillissement te beperken. De Europese banken zouden daarvoor € 300 miljard extra nodig hebben.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.