Op de dag dat de ministers van Financiën van de Europese Unie groen licht gaven voor het Stabilisatiemechanisme van 750 miljard euro voor de eurozone en voor kruiscontrole van de begrotingen van de lidstaten, kwam bondskanselier Angela Merkel met het grootste bezuinigingsplan dat Duitsland sinds de Tweede Wereldoorlog heeft gekend: in 2011 moet 11,2 miljard euro worden bezuinigd, en 80 miljard euro tegen 2014. Berlijn overweegt te snoeien in de defensiebegroting (een bezuiniging van 4 miljard euro tussen nu en 2014) en is voornemens nieuwe belastingen in te voeren op de winst van kernenergiebedrijven en op vliegtickets voor vluchten vanuit Duitsland. Maar de grootste bezuinigingen hebben betrekking op de sociale uitgaven (29,5 miljard). In dat verband constateert de Frankfurter Rundschau dat gezinnen, armen en het bedrijfsleven de eerste slachtoffers zijn: "De meerderheid van de bevolking staat achter consolidatie van de openbare financiën, mits er een geloofwaardig plan is en de lasten eerlijk worden verdeeld. In het plan dat nu op tafel ligt, ontbreken beide voorwaarden," aldus het dagblad, in het bijzonder in het licht van de recente fiscale cadeaus die de horecasector heeft gekregen. Het conservatieve dagblad Die Welt is echter van mening dat de bezuinigingen niet ver genoeg gaan en dat de verlaging van het begrotingstekort niet in acht is genomen, terwijl dit tekort door een nieuwe grondwettelijke bepaling uiterlijk in 2016 aanzienlijk moet worden teruggedrongen.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.