"De nieuwe permanente voorzitter van de Europese Unie [Herman Van Rompuy] heeft geen blad voor de mond genomen op het gebied van de mensenrechten in Rusland”, schrijft Le Figaro naar aanleiding van diens “eerste officiële ontmoeting met de Russische president Dmitri Medvedev” tijdens de top EU-Rusland. Van Rompuy heeft met name de straffeloosheid veroordeeld die in Tsjetsjenië en de Noordelijke Kaukasus heerst. “Een korte maar krachtige verklaring” die de Russische autoriteiten van hun stuk bracht en waarmee hij fel schel afstak bij de voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso die “zijn mond hier niet over opendeed”. Desondanks leek Van Rompuy “niet op zijn taak berekend”: in plaats van een gedegen antwoord te geven op vragen van een journaliste, “las hij een van te voren geschreven vertoog voor waarna hij geruisloos van het toneel verdween”, aldus de Belgische krant Le Soir. Wat Catherine Ashton betreft, het hoofd van de Europese diplomatie: zij is “onzichtbaar” gebleven. Het dagblad citeert een Russische diplomaat die “met ironie” en “ingehouden glimlach” opmerkte dat de Europese kopstukken “er nog in moeten komen”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.