De Duitse president Horst Köhler heeft op 31 mei zijn ontslag ingediend uit protest tegen het “gebrek aan respect voor zijn functie”. De aanleiding was de kritiek die hij over zich heen had gekregen omdat hij tijdens een bezoek aan Afghanistan de militaire inzet van Duitsland in het buitenland had verdedigd als zijnde van belang voor de Duitse handelsbelangen. Voor Angela Merkel betekent dit plotselinge ontslag een nieuwe hoofdbreker. De bondskanselier moet voor eind juni een kandidaat vinden want dan zal de Bondsvergadering een nieuwe president moeten kiezen. De Frankfurter Allgemeine Zeitung ziet het ontslag van Köhler als een soort van “deserteren”. Köhler is “niet loyaal omdat hij de bondskanselier aan het wankelen brengt, die hem heeft gesteund en niet bepaald een eenvoudige periode doormaakt”, meent de krant. “Hij is een bangerik omdat hij liever de kalmte bewaart als het op Afghanistan aankomt. Maar de soldaten hebben deze optie niet, en hij verbreekt de impliciete belofte van een staatsman […] om de kiezers niet in de kou te laten staan in moeilijke tijden”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.