Er ligt een donkere schaduw over Europa: de euro maakt de ergste crisis door sinds zijn bestaan. Magazyn, de weekendbijlage van het Poolse dagblad Dziennik Gazeta Prawna, zet een aantal scenario’s uiteen voor de toekomst van de munteenheid, die misschien niet eens haar eerste verjaardag zal mogen meemaken. Een van de scenario’s is een terugkeer naar de EEG met nationale munteenheden. Een tweede, niet minder radicaal, scenario is de uitsluiting van Griekenland of een herschikking van de eurozone waarbij in de schulden gestoken zuidelijke lidstaten uit de zone worden gezet en een supersterke integratiezone in het leven wordt geroepen van noordelijke staten. Een positief scenario zou zijn voordeel uit de crisis te halen door de integratie te bespoedigen en een Europese superstaat op te richten. Dit scenario heeft allerlei haken en ogen omdat dit zou betekenen dat “de Franse benadering van centraal bestuur naar Europees niveau getild zou worden”, een idee waar Duitsland en Nederland, en laat staan het eurosceptische Groot-Brittannië, niet warm voor lopen.
De kop op de voorpagina van Dziennik Gazeta Prawna luidt overigens “Moskou zet in op liefde”, naar aanleiding van het bezoek van de Russische minister van Justitie Alexander Konovalov aan Warschau om overeenkomsten te sluiten op het gebied van economische samenwerking tussen Polen en Rusland. Een teken dat de dooi tussen beide landen voortzet.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.