De onzekerheid over de stabiliteit van de eurozone en de spanningen in Korea hebben een almaar neerwaartse invloed op de internationale markten, schrijft de Financial Times. Op 25 mei begon de dag met “scherpe dalingen op de aandelenmarkten in Azië en Europa en een dramatische terugval aan het begin de van de dag op de beurs van New York”. Het dagblad legt uit dat investeerders risicovolle activa dumpen voor de relatief veilige staatsschuld in de Verenigde Staten en Duitsland. Azië slaat Europa echter met argusogen gade. Volgens een enquête van Barclays Capital, “vrezen twee derde van de Japanse investeerders dat het recente reddingsplan van € 750 miljard ‘niet veel’ impact zal hebben op de crisis in de eurozone”. Erger nog, Japan en China maken zich niet slechts zorgen over de staatsschuld van Portugal, Italië, Ierland en Griekenland, maar “ze lijken ook de Duitse staatsobligaties in twijfel te trekken”, zo valt te lezen in de Financial Times. De hoofdredenen tot zorg zijn de trage groei in Europa, de onvoorspelbaarheid van het EU-beleid, maar bovenal zorgwekkend is “het functioneren van de eurozone die hevig te lijden heeft gehad van de zogenaamde “collateralised debt obligation instruments” (afgekort CDO, obligaties met onderpand) waar banken mee strooiden in de tijd van de kredietexplosie”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.