Voor het eerst heeft José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, in het openbaar laten weten het oneens te zijn met Duitsland, of in ieder geval met de wijzigingen in het Verdrag van Lissabon die Bondskanselier Angela Merkel wilde doorvoeren, meldt de Poolse krant Dziennik Gazeta Prawna. Duitsland wil dat het verdrag voorziet in sancties tegen landen in de eurozone die herhaaldelijk het toegestane begrotingstekort overschrijden. “Het zou naïef zijn om te denken dat het verdrag alleen aangepast kan worden op een bepaald gebied dat Duitsland interesseert”, waarschuwde Barroso. Zijn mening wordt gedeeld door de meeste deskundigen, die vrezen dat als de wijzigingen in het verdrag worden doorgevoerd, het hek van de dam zou zijn: het zou de weg effenen voor aanvragen tot allerlei andere wijzigingen in het verdrag. Het voornaamste onderliggende probleem, volgens de krant, is dat “Berlijn de euro op een slagvaardige manier beter wil maken, terwijl Brussel de voorkeur geeft aan een langzamere, voorzichtigere, meer Europese manier van handelen”. In een hoofdartikel vraagt de Dziennik Gazeta Prawna zich af of Barroso, die tijdens de Griekse crisis opmerkelijk zwijgzaam was, misschien zijn schade probeert in te halen. Uithalen naar Duitsland brengt weinig risico met zich mee, aldus de krant, aangezien veel lidstaten zoals Groot-Brittannië en Frankrijk, ook al weinig enthousiasme hadden tentoongespreid voor het Duitse voorstel.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.