“Een erg symbolisch bezoek en weinig hoop”, kopt To Vima. De Turkse premier Recep Tayyip Erdogan brengt een historisch tweedaags bezoek aan Griekenland, maar “Athene blijft wantrouwend.” Want, schrijft de krant, midden in de crisis “wil de Griekse overheid een beetje op de achtergrond blijven terwijl Ankara bezig is met aanvallende economische diplomatie.” Een van de hoofdpunten die besproken zal worden tussen de premiers George Papandreou en Erdogan, die de helft van zijn regering en een honderdtal zakenlieden meenam, is de oprichting van een gemeenschappelijke ministerraad. Daarbij zullen er 21 samenwerkingsovereenkomsten op het gebied van onder meer energie, clandestiene immigratie, onderwijs en toerisme worden ondertekend. Lastige punten, zoals Cyprus, een territoriaalgeschil over de Egeïsche Zee en de heropening van de orthodoxe theologische school in Halki (vlakbij Istanboel) worden, volgens regeringsbronnen, dit weekend behandeld door de twee leiders samen, “rondom een verse vis.” Dit kan wel eens “het begin zijn van een nieuwe vorm van diplomatie”, meent To Vima.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.