De Daily Telegraph opent met het nieuws dat de Britse premier Gordon Brown zijn ontslag heeft aangeboden in ruil voor een coalitie met de Liberaal Democraten. Dit werd vier dagen na de niet doorslaggevende verkiezingsuitslagen bekend gemaakt. Nu de meest logische coalitiepartners, de conservatieven en de Liberaal Democraten het niet eens lijken te worden over toekomstige hervormingen van het kiesstelsel, ziet Brown zijn kans schoon. De Telegraph schrijft dat de huidige premier graag “toe zou zien op de besprekingen [...] voordat hij zal aftreden tijdens het Labourcongres in september. Dan zal er een nieuwe leider worden gekozen door de partijleden.”
De Toriesgezinde Telegraph vindt het voorstel een uiting “van tamelijk stuitend cynisme dat alleen maar gebaseerd is op het voordeel van een partij. [...] Meneer Brown is op zeer effectieve manier bezig de uitslag van de verkiezing van vorige week te niet te doen.” Als de Labourpartij kans ziet een regering te vormen met de 'Lib Dems', die twee miljoen minder stemmen en 48 minder zetels hebben dan de Conservatieven, “zal het Verenigd Koninkrijk geregeerd gaan worden door een Labourpremier die niet is gekozen door het volk, die een Labourpremier opvolgt die noch door het land noch zijn partij is gekozen. Zelfs voor Laboursmaatstaven is dat nog al egoïstisch en immoreel.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.